بر خلاف روش‏هاى معمول، كه در آن، كنترل رفتار و عملكرد كارمند، با مدير است، در انضباط مثبت، مسؤوليت درستى رفتار و كردار شخصى و شغلى كارمند، بر عهده خود او گذاشته مى‏شود.

مدير و كارمند در فضايى دوستانه، مسائل را مطرح و با هم‏كارى و هم فكرى يكديگر، براى يافتن راه حل آن‏ها تلاش مى‏كنند. مدير هيچ راه حلى را تحميل نمى‏كند، بلكه در باره راه حل مشكل به توافق مى‏رسند. بنابر اين، تشويق كارمند به يافتن راهى براى اصلاح رفتارش
جانشين تهديد و ارعاب مى‏شود.

فرآيند انضباط مثبت، داراى سه مرحله است‏

مرحله اول

مدير با كارمند سخن مى‏گويد و مشكل را مطرح مى‏كند و مذاكرات را ثبت و پى‏گيرى مى‏كند.

مرحله دوم

به كارمند يادآورى مى‏شود كه مشكل هنوز وجود دارد. نتايج مذاكره به شكل كتبى به كارمند
تسليم مى‏شود. او نيز مى‏پذيرد كه مشكل وجود دارد و شرط ادامه خدمت او رفع آن است.

مرحله سوم

به كارمند يك يا دو روز مرخصى داده مى‏شود تا به آينده خود در سازمان بينديشد و تصميم
بگيرد كه آيا مى‏خواهد با اصلاح رفتار خويش به خدمت ادامه دهد يا خير؟ اگر تصميم گرفت ادامه دهد و در
عين حال، تخلفات او ادامه يافت، عذر او خواسته مى‏شود.

http://library.tebyan.net/fa/Viewer/Text/92729/124